Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

μια σταγόνα

μη με ρωτας για της γιορτης
τα στόρια τα κλεισμένα
για τα τραγούδια πού 'σκισα
τα αδικοχαμένα

μη με κοιτας στο μέτωπο
που μ' έχει σημαδέψει
της λήθης η δαγκωματια
της θύμησης η σκέψη

μονάχα ρώτα με για ποιον
απόψε τραγουδάω
για ποιό φεγγάρι δίδυμο
μεθω, παραπατάω
γιατί 'ναι η νύχτα πιο φτωχη
κι οι θάλασσες πιο μόνες
για μιά αλαβάστρινη ψυχη
ραγίσαν κι οι εικόνες

μη με ρωτήσεις που πονω
ποια άγκυρα με σώνει
και ποια φωνη απόστολου
το νου μου χαρακώνει

και μην κοιτάς που ξαγρυπνω
σ' ένα χορο επάνω
σε μιας καρδιας τ' αντίδωρο
στον φίλο που τον χάνω

μονάχα ρώτα με για ποιον
απόψε θα μεθύσω
και ποιό φεγγάρι δίδυμο
θα βγω να ξαναχτίσω
κι ας είναι η νύχτα πιο φτωχη
κι η θάλασσα πιο μόνη
μιά αλαβάστρινη ψυχη
κάθεται στο τιμόνι



στον ωκεανό που πήρα
μια στάλα από μένα
καλό του ταξίδι....

3 σχόλια:

flash είπε...

συγκινούμαι
δακρύζω
υποκλίνομαι
σιωπώ

http://www.youtube.com/watch?v=qaIm5SLQhHY

Ναύτης είπε...

φλασάκι μου
μην υπερβάλεις μωρε
μια στάλα στον ωκεανο...
έτσι, για μια μικρη παρέα
μια και δεν μπορω πια να κλάψω εύκολα είπα να γράψω δυο γραμμες

θα προτιμούσα να έκλαιγα...

καλο βράδυ!

flash είπε...

ακριβώς
μια Στάλα στον Ωκεανό
σε αυτήν αναφερόμουν κι εγώ..
κι αν βλέπω το μεγαλείο του ωκεανού στη στάλα
δεν σημαίνει πως υπερβάλω
πως νιώθω σημαίνει..

Ευχαριστώ ναυτάκι μου,
καληνύχτα..