Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

παλιο λιμάνι





χαϊδεύω τα σκουριασμένα κανόνια
χαϊδεύω τα κουπια
να ζωντανέψει το κορμι μου
και ν' αποφασίσει...

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

"..Εδώ αράξαμε το καράβι να ματίσουμε
τα σπασμένα κουπιά,
να πιούμε νερό και να κοιμηθούμε.
Η θάλασσα που μάς πίκρανε είναι βαθιά και ανεξερεύνητη
και ξεδιπλώνει μιαν απέραντη γαλήνη."

καλημέρα

~reflection~ είπε...

Με λαβωμένα τ' Αλώνια της Καρδιάς
βάφεται η Θάλασσα στο Κόκκινο των Μεγάλων Αναχωρήσεων....

Εκεί στ'ανοιχτά
πίστευα ξανα λιμάνι ΔΕ θα δούμε....
Τυχεροί θα ήμασταν
εσαεί...............

Ναύτης είπε...

μποτίλια στο πέλαγο...

καλο απόγευμα Ανώνυμη

Ναύτης είπε...

τύχη το λέμε Κάκια;

δεν ξέρω

καλο σου απόγευμα! :)