Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

τελευταία σταγόνα



αναδημοσιευμένο εικαστικα
απ το παλιο Ενυδρείο....
με παιδεύουν πάλι ένας σωρος δύσκολα...

8 σχόλια:

liouska είπε...

Εγώ ξέρω πως τα δύσκολα είναι για δυνατούς λύτες....
Αβάσταχτο το παίδεμα καμιά φορά, μα αναγκαίο

Καλό ξημέρωμα Ναύτη!!

Διαμάντια είχε το Ενυδρείο, και είμαι σίγουρη πως λείπει σε πολλούς..

:)

Ανώνυμος είπε...

Μερικές σταγόνες δεν τελειώνουν ποτέ.
Να είμαστε καλά να τις αντέχουμε.

Mak. είπε...

Εξαίρετα τα είπε η liouska!


βούτα το κεφάλι στα βαθυά και όταν βγείς, είμαι σίγουρη πως θα τα έχεις καταφέρει :)

Ναύτης είπε...

επεξηγω:

τα δύσκολα είναι κομμάτια που δεν λένε να βγουν όπως τους πρέπει...

:)

η έμπνευσή μου παίζει κρυφτο
φτου και βγαίνω...

καλησπέρα Λιούσκα! :)

Ναύτης είπε...

Ανώνυμε...

οι σταγόνες τελειώνουν
οι πηγες στερεύουν
ένα πράγμα δεν έχει τέλος μονάχα

η ψυχη μας

καλο σου βράδυ!

Ναύτης είπε...

Μακ,

από βουτια σε βουτια το πάω
βούλωσαν τ' αυτια μου!

καλησπέρες!

:)

~reflection~ είπε...

"Ένας σωρός δύσκολα..."

Κι όμως, πόσο εύκολα μέθυσε η Ανάγνωση από την αβίαστη Ροή της θαλασσος στο ποτήρι του ρούμι!....

Τέτοια Σκοτάδια
σε τέτοια μπουντρούμια Ζυγής Αναμονής του Κϋματος
ΔΕΝ τρομάΖουν....
ανοίγει {δύσκολα και με κόπο μα ...ανοίγει...}το όστρακο και ο χώρος Μέσα κι Έξω φωτίζεται
και ο ΤρεΛός ξεπροβάλει κάποια στιγμή από το Κύμα με τη Γοργόνα ανα χείρας και το χρυσάφι στην αγκαλιά του!........


;-)))))))))))

ΟΛΕΣ οι Θάλασσες Ενωνονται
Ναύτη μου............


Καλημέρες από τον Δικό μου Ωκεανό του παιδεμού...........

Ναύτης είπε...

καλημέρα Ποιήτρια,

μία είναι η Θάλασσα
κι όσοι πιστοι απ το ίδιο ποτήρι κοινωνούνε και στην ίδια κολυμπήθρα βαφτίζονται κι εξαγνίζονται...

εσαεί!

μόνο που πρέπει να μπορουν ν αντέχουν τις φουρτούνες και τα σκυλόψαρα...

:)