she...

λιμάνι

Ησυχία στο μουσικο καράβι...
Σαν την ηρεμία πριν την θαλασσοταραχη, θά 'λεγε κάποιος.
Και δίκιο θά 'χε.
Το μουσικο καράβι, ταξιδεμένο στις ψυχες, βρήκε ένα μικρο αραξοβόλι.
Όχι του μονίμου, μα για να μπαλώνει τα πανια και να κερνάει το πλήρωμα που και που.
Που; Μα πού αλλου;
Στον Πειραια.
Στο παλιο λιμάνι της Ζέας.

Ναι, κάπου εκει και για μιά, δυό φορες το μήνα, το μουσικο καράβι θα παίζει τις μουσικες του για όσους αγαπάνε την όμορφη, ζωοδότρα μουσικη, που γεννάει τους αέρηδες που φουσκώνουνε τα πανιά του.

Περισσότερα στις επόμενες αναρτήσεις...

(καλο μήνα και...
όχι δεν είναι πρωταπριλιάτικο αστείο...)

Immortel

είδα πάλι έπειτα από καιρο
την εκπληκτικη (για τους fans)
ταινία του Enki Bilal, Immortel
από εκει είναι τα δύο αυτα
τραγούδια :)

ένεκα...

κι αν βυθίζεται το πλοίο
δεν σου φώναξα αντίο
κι αν η βάρκα μου μπατάρει
και με φάνε όλο οι γλάροι
δεν πάρεις πια χαμπάρι
γιατι η αγάπη που μας δένει
ένεκα πού 'ναι βρεγμένη
δώστης μια να τη βουλιάξεις
κι αν βουλιάξει μην τρομάξεις
μ' αν τρομάξεις σου το λέω
μη μου πεις μετα πως φταίω
θα βουτήξω να τη πιάσω
κι αν ως το βυθο θα φτάσω
τι πώς θά 'ρθεις εδω κάτω;
χα! το Αιγαίο άσπρο πάτο!!!

μπορούσα ν' ακούσω

θα μπορούσα ν' ακούσω
ακόμη κι αν δεν συλλαβίσεις όνομα
ακόμη κι αν δεν βγει άλλος ήχος απ το σώμα σου
εκτος από κείνη τη ματιά
με τις θαλασσιες κορδέλλες
και τις εσπερινες εκκλήσεις
κι εκείνη
θα μπορούσα να την ακούσω
ακόμη και τυφλος