Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

η ανάσα βαθεια
μέσα στα πνευμόνια μου
να καίει
με μια φωτια ατελέσφορη
χωρις εκπνοη
κι αν ανασάνω
θα βγάλω φωτια
χωρις φωνη
οι λέξεις
θα σχηματιστουν με φλόγες
θα κάψουν χείλια
γλώσσα
οισοφάγο
που να μην μπορω να μιλήσω πια
μα κι αν μείνω έτσι
αμίλητος
με έκδηλα τα σημεία της σιωπης
ποιος θα νοιαστει;
ποιος θα τολμήσει;
ποιος θα κολαστει στις φωτιες για χάρη μου;
βαθεια η ανάσα
με μια περίτεχνη φιγούρα
μαζεύει ο χρόνος τα σύνεργα
λεπτοδείκτες
ελατήρια
φώσφορο
στιγμες και στίγματα
δεν έχει εδω θάλασσα να κολυμπήσω
η τελευταία πιστη σειρήνα
απέστρεψε τα μάτια της
νηνεμία...




8 σχόλια:

~reflection~ είπε...

Σκέψου..

η θάλασσα δε μιλά..
και πόσο καίει η φλύαρη αλμύρα στο κύμα της!!!...

Μαγεμενη φεύγω...
και παίρνω μαζί μου Κύματα..


http://www.youtube.com/watch?v=apHmsOed7m8

Ναύτης είπε...

κι άλλα κύματα
κι άλλες φωτιες
πάω να μπαλώσω λίγο τα πανια
επιστρέφω...

καλημέρα!

Ανώνυμος είπε...

Αχου απογοήτευση...
είπαμε όχι κι έτσι

οι σειρήνες πάνε κι έρχονται, μπορεί όχι συχνά αλλά πάντα θα έρχονται

παντού υπάρχουν θάλασσες και σειρήνες, όρεξη να έχεις


:)

ΜΡΡ

Mak. είπε...

Υπαρχουνε χρυσοψαρα εδω?? ποσο ωραιο τραγουδι..

Ναύτης είπε...

Αχου;
απογοήτευση;
τι είπαμε;
πως έτσι;

θάλασσα είναι μονάχα μία
όρεξη έχω
σειρήνες δεν υπάρχουν
τις ψαρέψανε όλες

καλημέρα!

:)

Ναύτης είπε...

είναι Μακ, είναι

καλή σου μέρα!

Γουΐκα είπε...

Χωρίς εκπνοή έρχεται η άνοιξη. Έτσι φεύγει και μας ζητά να την αντέξουμε. Γίνεται αντοχή δίχως μάγια;

Ναύτης είπε...

γίνεται Γουίκα,
αν κι αυτο μαγεία είναι τελικα

δίκιο τό'χεις

καλο βράδυ!